Oddziały szpitalne
Śląskie Centrum Rehabilitacji w Ustroniu posiada 3 stacjonarne oddziały rehabilitacji.
KI - I ODDZIAŁ REHABILITACJI KARDIOLOGICZNEJ
KII – II ODDZIAŁ REHABILITACJI KARDIOLOGICZNEJ
RNR - ODDZIAŁ REHABILITACJI NARZĄDU RUCHU
W Oddziałach Rehabilitacji Kardiologicznej leczeni są pacjenci po przebytych zawałach mięśnia sercowego, operacjach typu „bypass” i innych operacjach serca, natomiast w Oddziale Rehabilitacji Narządu Ruchu usprawniani są chorzy po urazach, wszczepieniach endoprotez stawowych, operacjach kręgosłupa czy innych operacjach ortopedycznych.
Definicja WHO z 1964 roku (1), określała rehabilitację kardiologiczną jako „działanie, pod wpływem którego osoba z chorobą serca przywracana jest do optymalnego stanu zarówno fizycznego, medycznego, psychologicznego, emocjonalnego, seksualnego, socjalno-ekonomicznego jak i zawodowego”. Obecna definicja WHO z roku 1993 (2) określa rehabilitację kardiologiczną jako: „kompleksowe i skoordynowane stosowanie środków medycznych, socjalnych, edukacyjnych, ekonomicznych i zawodowych w celu przystosowania chorego do nowego życia i umożliwienia mu uzyskania jak największej sprawności”.
Współcześnie rozumiany kompleksowy program rehabilitacji kardiologicznej zakłada działania, specjalnie przeszkolonego personelu medycznego i pomocniczego, które mają doprowadzić do:
– przyspieszenia powrotu chorego do optymalnego stanu zdrowia,
– ułatwienia zaakceptowania przez niego nowej sytuacji życiowej,
– zmniejszenia prawdopodobieństwa nawrotu choroby i jej powikłań,
– utrzymania przez chorego, najdłużej jak to możliwe, pełnej samodzielności.
Według standardów Rehabilitacji Kardiologicznej Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (3) stałymi elementami kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej są:
– ocena stanu klinicznego chorego,
– ustalenie optymalnego leczenia farmakologicznego,
– rehabilitacja fizyczna,
– rehabilitacja psychospołeczna,
– ocena i zwalczanie czynników ryzyka choroby wieńcowej,
– modyfikacja stylu życia,
– edukacja pacjentów i ich rodzin,
– monitorowanie postępów rehabilitacji.
Standardy postępowania zalecają rehabilitację:
– wdrażać bezzwłocznie,
– kontynuować w sposób ciągły,
– prowadzić wieloetapowo,
– dostosowywać do indywidualnych potrzeb chorego w zależności od jego stanu klinicznego,
– prowadzić w sposób akceptowany przez pacjenta i jego otoczenie.
Kompleksowość rehabilitacji kardiologicznej początku XXI wieku oznacza łączenie i wzajemne uzupełnianie się trzech oddziaływań terapeutycznych: rehabilitacji w dotychczasowym rozumieniu, bardziej kojarzonym z rekonwalescencją ruchową chorych, prewencji schorzeń sercowo-naczyniowych oraz wpływaniem na sferę psychologiczną chorych. Szczególną rolę w tak rozumianej kompleksowej rehabilitacji ma wysiłek fizyczny, który nie tylko poprawia jakość życia, ale i je wydłuża, spowalnia postęp choroby i ogranicza występowanie kolejnych jej nawrotów. Tak rozumiany stał się równocześnie zarówno „lekarstwem”, jak i „sposobem na życie”.
Rehabilitacja ogólnoustrojowa w warunkach stacjonarnych ma na celu wyleczenie lub zmniejszenie dysfunkcji narządu ruchu, przywrócenie pełnej lub możliwej do osiągnięcia sprawności fizycznej i psychicznej, zdolności do pracy i zarobkowania oraz zdolności do brania czynnego udziału w życiu społecznym.
Rehabilitacja medyczna to kompleksowe i zespołowe działanie na rzecz osoby niepełnosprawnej fizycznie lub psychicznie, które ma na celu przywrócenie tej osobie pełnej lub maksymalnej do osiągnięcia sprawności fizycznej lub psychicznej, a także zdolności do pracy oraz do brania czynnego udziału w życiu społecznym. Twórcami współczesnej rehabilitacji są: profesor Howard Rusk a w Polsce profesor Wiktor Dega. Rehabilitacja to proces medyczny i społeczny.